Պետք է ամեն հնարավոր և անհնարինը ձեռնարկել որպեսզի Հայաստանում կրթության ոլորտը փրկենք հանուն մեր ազգի փրկության ու գոյատեւման

Կրթական համակարգը առաջին եւ գլխավորն է, այն ամեն ինչ պետք է անի, որ մեր երեխաները նորմալ կրթություն ստանալով՝ երկրին պիտանի լինեն, ունենան ազգային մտածողություն: Այս պահին Կրթությունն ամենաշատ տառապած ոլորտն է, որ մենք ունենք ու տեսնում ենք մեր կյանքում: Կբերեմ մի քանի փաստեր այս պահին ՀՀ ում կրթության խնդիրների մասին. ◦ Որակի անհավասարություններ քաղաքային և գյուղական շրջանների միջև կրթության որակի տարբերությունները պահպանվում են՝ ազդելով բոլոր ուսանողների համար որակյալ ուսուցման փորձի հասանելիության վրա: ◦ Տեխնոլոգիաների ինտեգրում Տեխնոլոգիաները դասասենյակներում ինտեգրելու մղում կա, թեև համակարգիչների, ինտերնետի և կրթական ծրագրերի հասանելիությունը մնում է անհավասար: ◦ Ներառական կրթություն Թեև առաջընթաց է արձանագրվել, հաշմանդամություն ունեցող ուսանողների համար կրթության հավասար հասանելիություն ապահովելու և ներառական ուսումնական միջավայրի խթանման հետ կապված մարտահրավերները առկա են: ◦ Բարձրագույն կրթության մարտահրավերները Հայաստանի բուհերը բախվում են մարտահրավերների՝ կապված ֆինանսավորման, որակի ապահովման և միջազգայնացման հետ՝ ազդելով դրանց մրցունակության և համապատասխանության վրա: Իհարկե այս պահին կրթության ոլորտի խնդիները այսքանով չեն սահմանափակվում,սակայն պետք է ամեն հնարավոր և անհնարինը ձեռնարկել որպեսզի Հայաստանում կրթության ոլորտը փրկենք հանուն մեր ազգի փրկության ու գոյատեւման: Ուրիշ տարբերակ չունենք: Լավ կրթական համակարգ ունենալու դեպքում ազգը կարող է գոյատեւել եւ իդեալական պետական համակարգ ստեղծել:

Լրահոս